+ شعر و شعار و شعور

ادبیات هم حال و هوای خاص خود را دارد

علی ! مولای مظلومان عالم

بگو از نارفیقان چون بنالم ؟

بیا مهدی ولی با ذوالفقارت

که گردن ها بوَد در انتظارت

امیرا ! علمدار فصل ظهور!

تو ای پور زهرا ! سپهدار نور

سزد با تو تجدید بیعت کنم

ز حکم ولایت ، اطاعت کنم

او کیست ؟ گلی زباغ زهرا

پرورده ی درد و داغ زهرا

چون فاطمه پشتوانه ی اوست

تا هستم و هست دارمش دوست

 

تقدیم به دوستان بصیرت ناپذیری مانند برادر محسن

( که نامه ی سرگشاده اش پس از حماسه ی 9 دی ، نامه ای سرگشاده ای در آستانه ی حماسه ی 22 خرداد را تداعی می نماید )

و علی آقا و آقا عماد و حاج حسن و حاج مسیح و دیگران که با برداشت های خودسر یا نعوذ بالله با رهنمود از برادر بزرگتر

( که بیهوده عمارش می پنداشتیم ولی متکبرانه یا عاجزانه همانند مرحوم آیت الله منتظری که به درخواستهای حضرت امام رحمه الله وقعی ننهاد ،

فراخوان های صمیمانه ی ولایت فقیه  را بی پاسخ گذاشت و فرصتها را به تهدید تبدیل نمود

و تنها بدلیل حکم حکیمانه و عطوفانه ی  نایب الامام ، از پرداختن به او صرف نظر می شود)

آری مثنوی بصیرت تقدیم به همه آنان که بیانیه ی 17 را ذوق زده - ناشیانه و یا خدای ناکرده فرصت طلبانه - خائنانه ، تفسیر بما لایرضی صاحبه نمودند

و آخرین بیانیه ی سراپا وقاحت  دیکتاتور کوچک را که همان مجرم بزرگ گریزان از خانواده ی انقلاب است ، مثبت قلمداد نمودند تا ...

نه برادران ، دوران پدر سالاری تمام شد 

و حکم همان است که حضرت  آقا فرمودند :

عمل به مـُـرّ قانون

 

توضیح : متن شعر ذیل با بهره از اشعار شاعر انقلاب و اهلبیت ، مرحوم محمد رضا آقاسی تنظیم است

 که با تطبیق با شرایط روز ، معنای جنگ ، کشیده شدن فتنه به کف خیابانها توسط سرکردگان میلیشیای سبز اموی خواهد شد و ...

 

مثنوی بصیرت

هلا دین فروشان دنیاپرست

سکوت شما پشت ما را شکست

 

 

به یاد سبز پوشان پیر میکده ی عشق که تن به سبز اموی نیالودند

چفیه از روز ازل مظلوم بود

ادامه ی مطلب

...
ادامه مطلب
نویسنده : محمداسلامپور ; ساعت ٩:٢۳ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٧/۱۱/٢۸


+ اخلاق

انگار قدری اخلاق هم لازم است

عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام أَنَّهُ قَالَ ذَاتَ یَوْمٍ أَ لَا أُخْبِرُکُمْ بِمَا لَا یَقْبَلُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مِنَ الْعِبَادِ عَمَلًا إِلَّا بِهِ فَقُلْتُ بَلَى فَقَالَ شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ وَ الْإِقْرَارُ بِمَا أَمَرَ اللَّهُ وَ الْوَلَایَةُ لَنَا وَ الْبَرَاءَةُ مِنْ أَعْدَائِنَا یَعْنِی أئمة [الْأَئِمَّةَ] خَاصَّةً وَ التَّسْلِیمُ لَهُمْ وَ الْوَرَعُ وَ الِاجْتِهَادُ وَ الطُّمَأْنِینَةُ وَ الِانْتِظَارُ لِلْقَائِمِ ثُمَّ قَالَ إِنَّ لَنَا دَوْلَةً یَجِی‏ءُ اللَّهُ بِهَا إِذَا شَاءَ ثُمَّ قَالَ مَنْ سُرَّ أَنْ یَکُونَ مِنْ أَصْحَابِ الْقَائِمِ فَلْیَنْتَظِرْ وَ لْیَعْمَلْ بِالْوَرَعِ وَ مَحَاسِنِ الْأَخْلَاقِ وَ هُوَ مُنْتَظِرٌ فَإِنْ مَاتَ وَ قَامَ الْقَائِمُ بَعْدَهُ کَانَ لَهُ مِنَ الْأَجْرِ مِثْلُ أَجْرِ مَنْ أَدْرَکَهُ فَجِدُّوا وَ انْتَظِرُوا هَنِیئاً لَکُمْ أَیَّتُهَا الْعِصَابَةُ الْمَرْحُومَةُ ( کتاب بحارالانوار جلد 52 صفحه ی 140 )

امام صادق علیه السلام پس از روبرو شدن با تمایل اصحابشان به آگاهی ازشرایط انحصاری پذیرش اعمال در بارگاه خداوند متعال  ؛ آن شرائط را بدینگونه بیان نمودند :

گواهی به شهادَتـَین ( توحید و رسالت )

پذیرش فرمان الهی

دارا بودن ولایت ما و بیزاری از دشمنان ما اهلبیت و پیروی از اهلبیت

گناه گریزی و تلاش رفتاری و آرامش روانی و دستیابی به آمادگی لازم برای ظهور امام قائم عجل الله فرجه

سپس امام صادق علیه السلام به منتظران اصیل مژده دادند که :

آنانکه شادی خویش را در همراهی با مهدی ِ فاطمه علیهما السلام می یابند شایسته است که بدین گونه در این مسیر گام نهند :

به وظائف شیعه ی منتظر عمل نمایند

در پرتو انتظار ، گناه گریز و شایسته رفتارباشند

که رهپویان این مسیر اگر پیش از ظهور به دیدار خدا شتابند ، همسان اصحاب امام عصر علیه السلام خواهند بود

و امام صادق علیه السلام سخن دلنشین خویش را بدینگونه به پایان بردند :

ای مردمی که خدا مهربانی خویش را ارزانیتان ساخته است ،  دست از تلاش برندارید و در راه انتظار پابرجا بمانید و لذت همراهی با مهدی امت علیه السلام گوارای وجودتان باد

به ادامه ی مطلب مراجعه فرمایید

...
ادامه مطلب
نویسنده : محمداسلامپور ; ساعت ۱٠:٠٤ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٧/۱٠/۱۳
تگ ها: اخلاق و برای نصب


+ برای نصب

با سلام

هریک از بخش های زیر با صفحه آرایی در وُرد 2007 یا 2003 به اندازه ی A4 تبدیل به یک تابلو نوشته می شود

زیبایی ظاهری آن بستگی به سلیقه ی صفحه آرا دارد

...
ادامه مطلب
نویسنده : محمداسلامپور ; ساعت ۸:٤٧ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٧/۱٠/۱٢